Kultura? Jestem za!

Mam szczęście. W domu od małego wpajano mi do głowy, że kulturę i szacunek należy zachować.

Nawet jak nikt nie patrzy, a mija nas nasz „najulubieńszy” nauczyciel. Dlaczego w takiej chwili nie warto z pasją studiować listy zastępstw? Ot, choćby dlatego – jak ładnie się ukłonimy i powiemy czarodziejskie „Dzień dobry!” – to może belfer sobie pomyśli: „No, ten Kowalski to taki urwis i leń, ale zachować się potrafi, a dam mu dziś na lekcji spokój”. Zaraz pewnie ktoś powie, że to tylko czcze gadanie. Guzik prawda! Z doświadczenia wiem, że kulturalnie (i w ciszy!) zaczęta lekcja daje +50% szansy na niepytanie. Druga sprawa. Osoba kulturalna i w pewnym sensie „wygadana” jest w stanie załatwić wszystko. Jak podejdziemy do nauczyciela np. w sprawie zaległej kartkówki, pomruczymy coś pod nosem i zażądamy konkretnego terminu, to nauczyciela możemy najwyżej wkurzyć, no a tego raczej nie chcemy. Co innego, jak podejdziemy i grzecznie zapytamy, czy Pani Profesor nie miałaby nic przeciwko, gdybyśmy napisali w dany (delikatnie zasugerowany) dzień. Ostatnia rzecz. „Jak cię widzą, tak cię piszą.” – jeśli wyrobimy sobie opinię największego chama to – poza tytułem „Gbur tysiąclecia” – otrzymujemy także nagrodę w postaci  niechęci całego otoczenia w stosunku do nas. Wtedy możemy zapomnieć o jakiejkolwiek pomocy ze strony zaprzyjaźnionych z uczniami nauczycieli. No bo przecież nikt nie będzie się specjalnie dla obiboka, który nawet podziękować nie potrafi, poświęcał. Natomiast dziś jakby trwał taki szalony wyścig o tytuł tego „chamidła”. Jest to przykre o tyle, że ludzie nawet nie zdają sobie sprawy, ile samym savoir vivrem mogą wywalczyć dla siebie i swojej klasy.
Koleżanka Ola poruszyła też temat wizyt uczniów. Tu odsyłam do mistrza – byłego przewodniczącego szkoły – Roberta, który swoim wejściem zawsze potrafi wprowadzić w dobry nastrój całą klasę. Odpowiednie dobranie słów, krótka uprzejma rozmowa i od razu nauczyciel, do którego znienacka wpadliśmy, nie traktuje nas jako najeźdźcy, a to może kupić kilka cennych sekund - tak ważnych dla trzęsącej się ze strachu klasy

• nast. »