KilkanaÅ›nie dni temu miaÅ‚em przyjemność przeczytać książkÄ™ Szymuna Wroczka „Piter”. Ta, osadzona postapokaliptycznym Å›wiecie, w stworzonym przez D. Glukhovskiego, powieść czerpie caÅ‚ymi garÅ›ciami z tego, co najlepsze w gatunku fantasy.
Mamy wiÄ™c przeróżne monstra i anomalie, z którymi muszÄ… siÄ™ zmierzyć bohaterowie - dość nietypowi, ponieważ wszyscy żywi przedstawiciele gatunku ludzkiego w opowiadanej historii schronili siÄ™ w metrze. Powierzchnia przestaÅ‚a nadawać siÄ™ do zasiadlenia z powodu konfliktu nuklearnego, a jedyni ocaleni, zamkniÄ™ci w ciasnych korytarzach i stacjach, walczÄ… o przetrwanie. Tym bardzie, że sprawy wydawaÅ‚oby siÄ™ bÅ‚ahe, narastajÄ… do rangi konfliktu. Książka ma dość bogate podÅ‚oże fabularne. Nie jest ono może jakoÅ› szczególnie zaskakujÄ…ce, jadnak nic nie dzieje siÄ™ na siÅ‚Ä™, a i kilka zwrotów akcji mnie samego zaskoczyÅ‚o. Autor posiada umiejÄ™tność, jak to czÄ™sto ma w zwyczaju Sapkowski, momenty dramatyczne z komicznymi, dziÄ™ki czemu, pomimo „ciężkoÅ›ci klimatu” nie czujemy siÄ™ nim przytÅ‚oczeni. WrÄ™cz przeciwie – książkÄ™ czyta siÄ™ wspaniale, a specyficznie prowadzona narracja i podziaÅ‚ tekstu na rozdziaÅ‚y tylko do lektury zachÄ™cajÄ…. Co ważniejsze, autor w swoim dziele przemyca kilka ważnych pytaÅ„ i ukrytych aluzji do Å›wiata rzeczywistego. DzieÅ‚o jest naprawdÄ™ warte polecenia na dÅ‚ugie, zimowe noce.
